Autor: m.

Piękna, dojrzała jesień odbija się w oczach Maryi, która z miłością spogląda na nasze dłonie trzymające różańce. Październik to miesiąc szczególnej, wspólnotowej modlitwy Maryjnej. To czas poświęcony bardziej niż kiedykolwiek, tajemnicom życia Matki Chrystusa. Uczestniczymy w wieczornych nabożeństwach by być blisko miłości i siły, którą w tej pięknej modlitwie pozostawiła nam Różańcowa Pani. Intencje wypowiadane przez Księdza Proboszcza Franciszka Niemca dotykają wszystkich potrzebujących, chorych, samotnych i tych, którzy nie odnaleźli jeszcze Boga. Prosimy za ubogich duchem, żyjących w biedzie materialnej i za tych, którzy utracili dar wiary. Błagamy o pokój na świecie i zgodę w naszej Ojczyźnie. Niespokojny czas uczy wielkiego pragnienia modlitwy. Dzielimy się nią z tymi, którzy jeszcze nie poznali jej siły i mocy ukojenia. Różańcowa rozmowa z Maryją daje nam szczególne błogosławieństwo, bo dotyka, tak jak życie Matki Chrystusa, wszystkich tajemnic naszego życia. Radosnych, bolesnych, chwalebnych, światła… Rodzice, dziadkowie prowadzą przykładem dzieci i wnuki. Blisko przed oblicze Maryi. Przynoszone własnoręcznie wykonane różańce dedykowane są właśnie Jej-Pięknej Pani. Wiemy jednak, że to nie tylko wyjątkowość tworzywa, z którego są wykonane. To nadzieja, że mimo upływającego czasu, zachowamy szczerą, dobrą i czystą duszę dziecka. To nasze pragnienie, do którego dorastamy każdego dnia i każdej chwili życia. W pięknie nadpopradzkiej jesiennej przyrody szukamy owoców dzikiej róży, tej o kolorze miłości, która nigdy nie blednie. Ona barwi różaniec życia Maryi, odradzający się każdego października, czekający nieustannie na tych, którzy kiedyś pierwszy raz ujmą go w swoje dłonie.

Powracamy kolejny raz do wydarzeń związanych z objawieniem w Fatimie. Powracamy, by być blisko Maryi, zawierzyć Jej nasze życie. By modlić się za siebie, za naszych współbraci i po raz kolejny oddać się wielkiej mocy modlitwy różańcowej. Tego wieczoru i dnia poprzedniego towarzyszy nam Ojciec Janusz Dyrek, redemptorysta, związany z telewizją Trwam i RDN-em. Wsłuchani w Jego słowo odnajdujemy miłość Maryi wierną i pokorną, nieodmawiającą. Miłość, do której „wołamy” w największym cierpieniu, wypraszającą łaski u Syna, Chrystusa. I właśnie tego 13. dnia miesiąca września, pytanie Chrystusa z niedzielnej Ewangelii: „A wy za kogo Mnie uważacie?” stawiamy na drodze radosnych tajemnic życia Maryi. Bo całe Jej życie to współistnienie z Synem. W radości, cierpieniu, chwale. Niekończąca się nigdy troska i odpowiedzialność Matki za Dziecko. Tak jak wtedy na skrawku portugalskiej ziemi Piękna Pani prosiła, by modlitwę zaczynać słowami: „ O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie…” Przesuwając paciorki różańca szukamy i własnych radości w rozważaniach tajemnic życia Matki Chrystusa, przygotowanych przez mieszkańców ulicy Podgórnej. Różne są te nasze radości, jak różne natury człowieka. Szczęśliwy ten, u którego duchowe szczęścia wyprzedzają te materialne. Szczęśliwy ten, kto doceni dar wiary, szczególnie teraz, jak podkreślał o. Janusz, gdy Orędzie fatimskie nabiera na znaczeniu. Szczęśliwy, bo wówczas potrafi odnaleźć kolor nieba znad Fatimy, ten sprzed ponad stu lat…

Sylwetki i losy tych niezwykłych Postaci przypomnieli w liście do wiernych polscy biskupi. Odczytano go w parafiach 5 września 2021 roku, w niedzielę poprzedzającą uroczystości beatyfikacyjne. Ona – hrabianka ze znanej arystokratycznej rodziny, która po latach napisze: „największym moim szczęściem jest to, że zostałam niewidomą”. On – chorowity syn organisty, który został okrzyknięty Prymasem Tysiąclecia. Nie sposób, uczestnicząc duchowo w pięknym wydarzeniu beatyfikacji, przywołać całe bogactwo życia tych niezwykłych postaci, otwartych na łaskę Boga swoim życiem. Życiem przeplatanym chwilami tragedii, które potrafiły jednak zrodzić dobro ofiarowane innym. Pokazali, że kiedy dramat staje się wyzwaniem, człowiek może dokonać rzeczy niezwykłych. Trzeba jednak zawsze podążać myślami Boga i zwyczajnie, dzień za dniem dorastać do wypełnienia zadania, jakie powierzył nam na tej ziemi. Matka Elżbieta Róża Czacka – założycielka Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach i Prymas Wyszyński – postać, która wywarła niebagatelny wpływ na kształtowanie historii oraz polskiego społeczeństwa po II wojnie światowej, dali świadectwo odwagi i miłości do Boga, ludzi, Ojczyzny. Najpiękniejsze czyny to te, które rodzą się w trudzie i poświęceniu, często upokorzone za życia, jawią się niezwykłością, gdy już nas zabraknie. Pamiętajmy o tym i my, łącząc się 12 września 2021 roku ze Świątynią Opatrzności Bożej w Warszawie-Wilanowie. A przywołując w domowym zaciszu życiorysy beatyfikowanych Postaci, dziękujmy Dobremu Bogu za ten dar-drogowskaz i każdy dzień, który możemy przeżyć dla innych…

Z Panem Bogiem wkraczamy w nowy rok szkolny i katechetyczny. Społeczność Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II uczestniczyła we Mszy Świętej inaugurującej nadchodzące miesiące nauki. Wypraszamy Boże błogosławieństwo i łaski potrzebne dzieciom, młodzieży, nauczycielom i wszystkim pracownikom oświaty. Przyjmujemy je jako siłę i opatrzność na trudy chwil, ale także codzienne radości. Ksiądz Proboszcz Franciszek Niemiec oddając w Bożą opiekę dzieci i młodzież, zawierza je również Maryi. Przyjmując szczerze Jej opiekę nie zapominajmy także o powinnościach dzieci wobec Tej Najlepszej z Matek. Nim zadzwoni pierwszy dzwonek upewnijmy się, że jesteśmy blisko Chrystusa, blisko Nauczyciela, który nigdy nie zawodzi, jest cierpliwy, wybaczający i zawsze, bezterminowo pozwala na poprawę. Realizujmy życiową podstawę programową zgodnie z zasadami moralności, dobra i pokoju. Wszyscy, niezależnie od wieku. Módlmy się o dobre, mądre życie dla pokolenia, które nie ma tyle szczęścia, by wśród prostoty życia odnaleźć bogactwo dobra ofiarowanego drugiemu człowiekowi, a tym samym ubogacającego własne wnętrze. Uczmy dzieci nie marnować dni i chwil, uczmy kochać, szanować, mówić dobrze i prawdziwie. Uczmy własnym przykładem, by kiedyś mogły świadomie wybrać drogę, którą podąża Chrystus.

Sierpniowemu spotkaniu z Piękną Panią z Fatimy przewodniczył Ksiądz Jarosław Musiał, obchodzący w tym roku jubileusz dziesięciolecia kapłaństwa. Jako młody praktykant uczestniczył w życiu naszej parafialnej wspólnoty prowadzony opieką Księdza Proboszcza Franciszka Niemca. Wspominał serdecznie ten czas, przyjmując życzenia od przedstawicieli Rady Parafialnej. Dziś poprowadził nas w rozważaniach przez tajemnice objawień z Cova da Iria, jakże inaczej, angażując do podjęcia konkretnych, realnych kroków. Zacznijmy zbawienie świata od siebie, od swego serca, które powinno umieć wybaczać. Jak Maryja. Chociaż to nieporównywalne wybaczenie… Tylko nasze wewnętrzne wyciszenie i spokój poniesie pokój w świat. Zatapiamy się w kierowane do nas słowa, by obiecać sobie, że spróbujemy, choć to może trudne. Bolesne tajemnice różańca, prowadzone rozważaniami przez mieszkańców ul. Leśnej stają się drogowskazem. Bo próbujemy utożsamić się z bólem, by później uczyć się wybaczyć. Znowu, jak Maryja… Ciemny wieczór ukołysał Figurę Matki Bożej Fatimskiej na ramionach ojców rodzin naszej parafii. Wymownie, bo to właśnie siła, miłość i świętość polskich rodzin ma być mocnym fundamentem trwania przy Bożych przykazaniach. Nim zaśniemy, podziękujemy Matce Boga za te piękne chwile, które jednoczą, są nauką i Jej błogosławieństwem. Chwile, które ofiarowała Piękna Pani przesłaniem z Fatimy, by dać siłę, być blisko naszych trosk, by uczyć modlić się za siebie i za innych.