Aktualności

Wspominamy barwny korowód sprzed kilku lat i z pobożnością przychodzimy do Jezusowego żłóbka, aby wraz z Królami pokłonić się raz jeszcze Małej Dziecinie.
Chociaż Królowie ze Wschodu stanowią tajemnicę i są w wielu aspektach zagadką dla naukowców, podchodzimy z wiarą i modlitwą do tego wydarzenia. Inspiracją dla naszego życia stają się słowa homilii ks. F. Niemca i przywołana przez Niego postać śp. dr Wandy Błeńskiej, misjonarki i lekarki zwanej „matką trędowatych”, która ponad 40 lat spędziła w Ugandzie, oddając się służbie chorych.  Wraz z Kacprem, Melchiorem i Baltazarem, ofiarującymi złoto, kadzidło i mirrę, składamy Bożej Dziecinie, sobie tylko wiadome noworoczne postanowienia… Kierujemy swe serca ku misjom, a w sobie poszukujemy postawy apostołów Jezusa wszędzie tam, gdzie przyszło nam żyć. Uczestnicząc w nabożeństwach, święcimy kredę, kadzidło i wodę, aby przyniesione do domów chroniły i błogosławiły nas i nasze domostwa. Poświęconą kredą wypisuje się na drzwiach domów i mieszkań: K+M+B oraz aktualny rok. Dom kropi się wodą święconą, a spalane kadzidło podkreśla, że jest on miejscem modlitwy.
Powracamy do domów z cichym pytaniem: Jaki dar ofiaruję Jezusowi w nadchodzącym roku?

W dzień Świętego Szczepana pięć grup kolędniczych, pobłogosławionych i rozesłanych podczas uroczystej Mszy św. przez proboszcza parafii ks. Franciszka Niemca wyruszyło do oczekujących domostw, zimnym i mokro-śnieżnym południem, oddając wcześniej hołd Jezuskowi w żywej szopce. Dziewczęta i chłopcy od lat angażują się w pomoc Misjom, właśnie poprzez zbieranie ofiar w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia. Niosąc radosną nowinę, głosili Dobre Słowo, nawiązujące do sytuacji na Misjach i pomocy, na jaką czekają mieszkańcy biednych krajów. Nasza mała parafia, której patronuje Bł. Maria Teresa Ledóchowska, patronka Misji, z odpowiedzialnością i miłością  szczerze witała aniołów, pasterzy, królów, chińczyków, meksykanów i innych,  nie szczędząc ofiar. Chociaż pogoda wystawiła kolędników na próbę, nie poddali się. Wiedzieli, co w życiu ważne. To nauka zaczerpnięta z ducha Rodzin, tradycji, rozmowy i wpajania od najmłodszych lat tego, co tak naprawdę liczy się w życiu. To podążanie za myślą, która każe dostrzec Jezusa w każdym napotkanym człowieku.

Miłość zrodziła się dla świata…
Pasterka w naszej parafii, piękna w modlitwie, podniosła w słowie ks. proboszcza F. Niemca, ubogacona nastrojowością góralskich pastorałek i kolęd w wykonaniu chóru, a przede wszystkim ciepła dobrem naszych serc. Niezwykła noc, okrywająca tajemnicą zapomnienia i przebaczenia wszystkie troski i smutki. Niezwykła noc, ofiarująca po raz kolejny tajemnicę narodzenia Bożej Dzieciny. Który to już raz? I ślady naszych stóp, chociaż niewidoczne na białym śniegu, podążające do stajenki, gdzie w obrazie Świętej rodziny stanęła Maryja z Dzieciątkiem i św. Józef. Obraz, scena, prawdziwa, namacalna chwila u żłobka, której wyczekujemy. Bo chociaż nasze serca wierzą gorąco, to oczy chcą zobaczyć inny wymiar modlitwy i trud ludzi, przygotowujących żywą szopkę. W tonie kolęd i odgłosach gospodarskich zwierząt realną stała się chwila przyjścia Jezuska na Ziemię. A my?… Nie zostawiajmy Go w stajence… zabierzmy tę Miłość ze sobą do domu…

Przez cały Adwent oczekiwaliśmy radośnie na narodzenie Bożej Dzieciny. Wczesne Roraty o 6.30 były nie lada wyzwaniem dla dzieci, gdyż wiązały się z poświęceniem i wczesnym porannym wstawaniem. Dzieciaki wykazały się jednak hartem ducha. Pięknie uczestniczyły w tych adwentowych nabożeństwach, przynosząc na wykonanych serduszkach dobre uczynki i uważnie słuchając historii życia Prymasa Tysiąclecia – Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Ksiądz Proboszcz docenił najmłodszych parafian i tradycyjnie przygotował dla wszystkich słodkie niespodzianki.

Adwentowe czuwanie każe radośnie i roztropnie oczekiwać na Mesjasza. W pogoni dnia  znajdujemy więc chwile na radość dawaną innym. Spełniamy dobre uczynki i pilnujemy, aby nie brakło oliwy w naszych lampach…  Świąteczne kartki, wykonywane z dziewczętami w sobotnie przedpołudnie popłyną z dobrymi życzeniami za sprawą CARITAS, do samotnych mieszkańców naszej parafii, a także bliskich, wiernych gości i dobrodziejów związanych z naszą wspólnotą.