Autor: m.

To niezwykła kartka z kalendarza. Tego dnia serce Róż Różańcowych Diecezji Tarnowskiej biło w naszej muszyńskiej parafii, a my wraz z bł. Marią Teresą Ledóchowską radowaliśmy się obecnością ponad 700 rozmodlonych osób. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył Ks. Biskup Ordynariusz Andrzej Jeż i Dyrektor Dzieł Misyjnych Ks. dr Krzysztof Czermak. W naszej modlitwie towarzyszyła nam liczna grupa kapłanów, również tych, bliskich temu miejscu przez kapłańskie posługiwanie. Piękne wprowadzenie do liturgii opowiedziane słowami Ks. Krzysztofa, przybliżyło uczestnikom życie Patronek Misji, a w szczególności naszej bł. Marii Teresy, która patronuje jedynej polskiej parafii, właśnie naszej. Słuchaliśmy sercem, odnajdując siłę i budząc głęboką wiarę w to, że naszą misją „tu”, jest pomagać  „tam”. I przyjęliśmy w wielka radością i wdzięcznością słowa Ks. Biskupa Andrzeja o miłości, która otwiera nas na świat ten odległy, ale i ten bliski rodzinny, gdzie i my możemy i powinniśmy być  misjonarzami.  Dotknęliśmy też prawdziwie chwil dalekich, przekazanych nam w świadectwie Ks. Misjonarza Radosława Słowika, który obecnie jest Bożym apostołem w Boliwii. Nasza praca, praca misjonarzy zwanych „darem wiary”, to posługa słowa, miłości i miłosierdzia – mówił, a my słuchając radosnego przekazu, wiedzieliśmy, że kocha to, co robi. Tu wspomnieniem stanął przed nami zamordowany w Republice Konga Misjonarz Jan Czuba… Pamiętamy. Przed uroczystą modlitwą różańcową był czas na obejrzenie filmu o naszej tarnowskiej misji w Republice Środkowoafrykańskiej i chwila na poczęstunek. I ten dobry czas darowaliśmy sobie wzajemnie obdarzając się życzliwym słowem, uśmiechem, wspomnieniem… W kilkusetosobowej grupie znaliśmy się wszyscy. To cud jednoczącej, różańcowej modlitwy. Był też czas na spacer w otoczeniu kościoła, gdzie w pięknie wypielęgnowanych roślin gospodarz parafii, Ks. Prałat Franciszek Niemiec daruje Bogu swą miłość. I przyszedł czas na wspólną modlitwę z różańcem w dłoniach, której poszczególne dziesiątki były odmawiane w różnych językach świata. Trwaliśmy na niej wyciszeni i rozmodleni, kładąc u stóp Maryi własne ciche intencje, które  dziś dały pierwszeństwo intencjom misyjnym, za misjonarzy i chrześcijan prześladowanych. Dziękujemy wszystkim serdecznie za uczestniczenie w tym pięknym wydarzeniu. Otuleni ciepłym szalem barwnego, jesiennego lasu powracamy do domów z dobrocią w sercach i osobistymi postanowieniami.  Pamiętajmy, że modlitwa różańcowa tu się nie zaczęła i tu się nie kończy. Ona trwa każdego dnia w szeptanym przez nas Zdrowaś Maryjo… 

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć: DIECEZJALNY DZIEŃ SKUPIENIA RÓŻ RÓŻAŃCOWYCH, październik 2022

Jesień ukochała Maryję swym pięknem. To już ostatnie wspólnotowe spotkanie upamiętniające objawienia w Fatimie. Chłodny październikowy wieczór nie przeszkodził nam w licznym udziale na różańcowej modlitwie. Msza święta koncelebrowana została odprawiona przez ks. prałata doktora habilitowanego Bogdana Węgrzyna i ks. prałata Franciszka Niemca. Ksiądz Gość przemawiał do nas swoim spokojem, darując łagodność myśli i słów, jakże wkomponowaną dojrzałością i mądrością w piękną jesienną porę roku. Dawajcie świadectwo przykładem swego życia, prosił. Niech dzieci zapamiętają mamę i ojca klęczących na modlitwie. Przyjmujemy te słowa jako istotę budowania chrześcijańskiego życia naszych rodzin. Tego wieczoru wszyscy stanęliśmy z nadzieją, cichymi własnymi intencjami i wołaniem za świat, o pokój, o życie z „przykazaniem miłości” w sercu… Maryja prosi, przesuwając paciorki różańcowe, byśmy żyli w dobroci względem siebie. I daje niezwykłą broń. „Zdrowaś Maryjo…” z Doliny Pokoju staje naprzeciw pychy, chciwości, nieczystości, zazdrości, nieumiarkowania w jedzeniu i piciu, naprzeciw gniewu i lenistwa. Czy podoła? Tak, jeśli wołane będzie naszymi sercami i da świadectwo naszym życiem. W zamyśleniu podążaliśmy za rozważaniami tajemnic światła, modlonymi przez kandydatów do sakramentu bierzmowania i ich rodzinami. A Piękna Pani w urokliwym majestacie jesieni spoglądała na nas z nadzieją, że wraz z ostatnim październikowym spotkaniem nie ustaną nasze modlitwy. Powracamy do domów z muzyką Maryi w sercu i z nadzieją, że stanie się ona melodią naszego życia.

Wrzesień pokłonił się wraz z nami Pięknej Pani. To już prawie jesień, a nasze serca powracają pamięcią do wszystkich tegorocznych spotkań, których fatimskie tajemnice przypomniał Ksiądz Proboszcz Krzysztof Pasyk, przybyły do nas z parafii Królowa Górna. Darował nam swój czas, przewodnicząc radosnemu spotkaniu z Fatimską Panią, a głębią rozważań sprowadził nasze myśli do niezaprzeczalnego świadectwa miłości – miłości Bożej Matki. W jej istocie zawiera się wszystko. Radość poświęcenia życia Synowi Boga, ból Matki patrzącej na śmierć niewinnego Dziecka i dziękczynienie za bycie cząstką Bożego planu. Rozważamy, wraz z mieszkańcami ulicy Leśnej, tajemnice bolesne życia Maryi. Chcemy być blisko Niej, tak jak Ona zawsze jest blisko nas. Lecz czy tak jak Maryja potrafimy oddać miłość za ból? Przyklękajmy przed Jej obliczem w pierwsze soboty miesiąca, by nauczyć się kochać jak Ona. Tego wieczoru przytulamy się do odległych chwil na portugalskiej ziemi. Piękne to godziny, gdy w trudzie pracy tygodnia, przychodzimy, by spojrzeć w oczy Maryi, która wybrała biedne, proste dzieci do przekazania światu swego posłannictwa. Niezwykłe to minuty, kiedy wspólnotowo słuchamy szeptu Jej serca, zamkniętego w cudzie objawienia w Dolinie Cova Da Iria. Modlimy się nieustannie w intencjach, o które prosiła Piękna Fatimska Pani i szukamy naszej osobistej, nadpopradzkiej doliny cudu. Ona jest wszędzie tam, gdzie niezmierzona ufność człowieka oddaje się bezgranicznie miłości Najlepszej z Matek. Maryjo czuwaj nad nami…