Autor: m.

Piękny, słoneczny dzień stworzył radosną oprawę do przeżycia Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Historia tego święta sięga XIII wieku i jest jednym z najważniejszych dla Kościoła rzymskokatolickiego. Msza święta, a później procesja do czterech ołtarzy, zgromadziły licznie mieszkańców naszej parafii, a także gości. Przyjmowaliśmy osobiście wielką tajemnicę obecności Chrystusa pośród nas. Obecności wyjątkowej. Bo oto Bóg odwiedza nasze zagrody, domostwa, nasze serca i dusze. Przychodzi do nas bo nam ufa i chce byśmy zaufali Jemu. Przemierzając odświętnie ubraną drogę przystawaliśmy przy ołtarzach przygotowanych przez mieszkańców poszczególnych dzielnic. Rozmaite w swym pięknie, zawierały jedno przesłanie. Odwieczną tęsknotę człowieka za obecnością Boga, oczekiwanie i radość ze spotkania. Każdy z nas spotkał się z Jezusem według własnego pragnienia. Być może była to chwila wpatrzenia w białą hostię, a może droga między ołtarzami z rachunkiem chwil i obietnicą daną Bogu, że coś się zmieni w moim życiu. Pozostajemy blisko Jezusa w oktawie Bożego Ciała i prosimy, by dobro odnalezione podczas chwil dzisiejszego dnia, pozostało w nas na zawsze.

Zapraszamy do obejrzenia galerii BOŻE CIAŁO 2021

Wraz w szumem cichego Popradu odpłynęła w dal nasza majowa modlitwa. Zostawiła radość i nadzieję na piękne trwanie przy Matce Chrystusa bez względu na czas i miejsce. Nabożeństwa majowe gromadziły dzieci, młodzież i dorosłych. Wszyscy stęsknieni za bliskością Maryi szeptali pozdrowienie anielskie, zawierzając Królowej swe życie, wypełnione radościami i smutkami. Modlitwa polskiej rodziny wybrzmiewała wspólnym wieczornym tonem pieśni, najpiękniejszymi nutami majowej zieleni i zapachu, który opowiadał o dobroci, pięknie i czystości Bożej Matki. To momenty niezapomniane, które darują rodzice i dziadkowie swoim dzieciom i wnukom zasiadając wraz z nimi w kościelnych ławach, przewracając strony książeczki by odnaleźć litanię loretańską i uczyć wiary prostej i bezgranicznej. Tak rodzi się dobro w serduszkach dzieci. Trud obecności i obowiązkowości kształtuje charakter dziewczynek i chłopców. Nauka odczytywania najpierw Bożej woli, by później dopiero zapragnąć czegoś dla siebie. Ofiara życia dla innych tak trudna w dzisiejszych czasach odnajduje tu swój początek w niezdarnie szeptanych fragmentach wezwań litanii. To wszystko tak łatwe pod płaszczem Maryi. Wypełnione dniami obecności plansze stanowią niezwykłą, honorową pamiątkę, która obok wielu innych będzie kiedyś niezapomnianą kartką z kalendarza. A jest ich niemało. Zabiega o to z ogromną gorliwością nasz Ksiądz proboszcz parafii Ks. Franciszek Niemiec. Wiele lat poświęcenia, by od najmłodszych lat utulać dzieci blisko Boga. By słowem kierowanym do ojców i matek uczyć rozumnej miłości i pomóc odnaleźć prawdziwy sens życia. Tak bardzo w dzisiejszych czasach potrzeba nam wszystkim wspólnej, nielękającej się zła, modlitwy. Tak bardzo pragniemy powrotu do ładu i przewidywalności. Trwamy więc przy naszej Pocieszycielce i Królowej Rodzin. Bo na modlitwę do Najlepszej z Matek zawsze jest dobry czas i zawsze w Jej sercu jest miejsce na utulenie naszych ziemskich trosk. Pamiętamy o tym wybiegając myślami w czerwcowe dni, by w sercu Jezusa odnaleźć miłość Syna do Matki.

To chwile niezapomniane i piękne, naznaczone czystością i niewinnością dziewczynek i chłopców, którzy po raz pierwszy prawdziwie spotkali się z Jezusem. Ciepła niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego zaprosiła Ich właśnie, wraz z rodzinami i bliskimi, do przeżycia swej Pierwszej Komunii Świętej. Przygotowani życiem przez rodziców, napełnieni Bożym Słowem przez ks. proboszcza Franciszka Niemca, stanęli w bieli u stóp ołtarza, by otoczeni opieką Maryi i cichą obecnością bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, przyjąć Jezusa do swoich serc. Po czasie wypełnionym chwilami obowiązkowości, szczerości, dobra i posłuszeństwa nadszedł ten wielki dzień, gdy oto Chrystus zamieszkał w czystych serduszkach. Otrzymali na drogę życia, od drogiego Im Kapłana, przesłanie ukryte w podróżnym plecaku. Rzeczy, z którymi nie powinno rozstawać się Dziecko Boże, nie powinien rozstawać się chrześcijanin. Obiecali trwać przy Bożych przykazaniach wyrzekając się zła. Umacniamy się i my świętymi słowami przyrzeczenia, analizując minione dni i lata. Czy pamiętamy jeszcze barwy komunijnej bieli na dziewczęcych sukienkach i chłopięcych garniturach? Jako Wspólnota modlimy się za dzieci, które już w pełni mogą uczestniczyć we Mszy Świętej. Niech Ich biały tydzień zamieni się w biały miesiąc i rok, a może i białe życie.

Nasza nadpopradzka Cova da Iria powraca do Fatimskiej Pani w różańcowej modlitwie. Pierwsze tegoroczne spotkanie upamiętniające objawienia w portugalskiej wiosce gromadzi nas na uroczystym, wieczornym nabożeństwie. Prowadzi je ks. dr Marcin Krępa – Kapelan Straży Pożarnej oraz ppor. Wojsk Obrony Terytorialnej – Oddział Dębica, a ksiądz proboszcz Franciszek Niemiec oddaje figurę Fatimskiej Pani na czas różańcowej modlitwy naszym Strażakom ochotnikom. Powracamy do świętych słów Maryi wypowiedzianych do Franciszka, Hiacynty i Łucji, które brzmiały jak błogosławieństwo w tragicznych okolicznościach trwania dookoła I wojny światowej. Piękna Pani w Dolinie Pokoju zwiastuje wykrwawionemu światu dar najcenniejszy – pokój. Odnosimy tamte chwile do dnia dzisiejszego. Niespokojny świat i czas i chwile trosk, z którymi mierzy się Kościół i człowiek. Trwa walka o Rodzinę. Nie zdajemy sobie sprawy ze wszystkich istniejących zagrożeń, bo pojawiają się cicho, kolorowo, nierzadko bez głośnej agresji. Jednak narastają. I oto staje pośród nas Fatimska Pani i mówi: „Nie bójcie się!”. I wtedy już wiemy, że blisko Boga i blisko Maryi odnajdziemy pomoc i ratunek. Różańcowa modlitwa uczyni nas bezpiecznymi przy sercu Matki Chrystusa. Pamiętajmy o tym nie tylko każdego trzynastego dnia nadchodzących miesięcy. Przytulmy się mocno do miłości Maryi i wyszeptajmy: jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam…